تبليغاتX
علم دانستن و هنر توانستن
آدامس : تنها چيزی كه توی دهان خانم ها بند می شود! آدم خوار: انساندوست افراطی! آدم مغرور: كسی كه اگر جلاد بخواهد گردنش را بزند بگويد: يه وجب بلند تر بزن! ادب : يعنی كمك به يك خانم زيبا در عبور از خيابان حتی اگر به كمك احتياج نداشته باشد! ازدواج : قمار زندگی است و در قمار معمولا برد با كسی است كه بيشتر تقلب كند! الكل : مايع گرانبهايی كه همه چيز را محفوظ نگاه می دارد مگر اسرار را! اوراقچی : تنها موجودی كه زنها را بهترين رانندگان دنيا ميداند! ايده آل : شوهری كه بتواند با زنش بهمان دقت و ملايمتی كه در مورد اتومبيل تازه اش دارد رفتار كند! بز بيار : فلك زده ای كه زنش زشت و كلفتش بيريخت باشد! بوسه : تصادفی كه فقط يك سيلی به آدم ضرر می زند! بيست سالگی : دورانی كه پسر ها دنبال معشوقه می گردند ، دختر ها دنبال شوهر! چشم : عضوی كه چشم چرانها با آن ارتزاق می كنند! خسيس : كسی كه وقتی خانه اش آتش می گيرد برای اينكه پول تلفن ندهد تا اداره آتش نشانی بدود! خوش بين : مردی كه تصور كند وقتی زنی پای تلفن خداحافظی كند گوشی را خواهد گذاشت! دوران تجرد : دورانی كه معمولا برای مردها بعد از ازدواج شروع می شود! رفيق : كسی كه هميشه به شما مقروض است! زوج ايده آل : شوهر كر و زن لال! سو ء ظن : سعی در دانستن چيزی كه بعدا" انسان آرزو می كند ای كاش آنرا نمی دانست! سينما : جايی كه پشت سر شما حرف می زنند! عشق : دردسری كه برای فراموش كردن آن بايد عشق تازه تری پيدا كرد! سرخ پوست : مرد خوشبختی كه وقتی زنی او را می بوسد صورتش ماتيكی نمی شود! سنجاق قفلی : تنها قفلی كه بدون كليد باز می شود! ماچ : بوسه ای كه هنوز رنگ آرتيستی نگرفته! موش : خانم هايی كه نصف شب به جيب شوهر هايشان شبيخون می زنند! هالو : شوهری كه دستكش ظرفشويی را بجای اندازه دست خودش ، اندازه دست زنش بخرد! ...
+ نوشته شده در  جمعه هفتم اردیبهشت 1386ساعت 5:23 PM  توسط مجتبي  | 

كاشكي او با من بماند

نرود و تنهايم نگذارد

مرا در تنهاييم

در ميان مرداب اشك هايم

در سكوت گفته هايم

در خاموشي دائم

بيايد و با خود بهاري بياورد

هميشه ماندگار

با آسماني هميشه آبي و با خود ببرد شب را

و بياورد با خود ستاره هايي بزرگتر از خورشيد

كاشكي او با من بماند .................

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 6:28 PM  توسط مجتبي  | 

شمال و غرب و جنوب پريشان و آشفته اند.

تاج ها در هم مي شكنند و امپراتوري ها به خويش مي لرزند.

بيا از اين دوزخ بگريز و آهنگ شرق دلپذير كن تا در آنجا نسيم روحانيت بر تو ورزد و در بزم مي و عشق و آواز، آب خضر جوانت كند.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 6:27 PM  توسط مجتبي  | 

دردم را به شمع گفتم آنقدر گريست كه از گفته خود پشيمان شدم.

به خورشيد گفتم آنقدر تابيد كه نيلوفرهاي آبي خشك شدند.

به دريا گفتم آنقدر خروشيد كه تمام زمين را بلعيد.

و من اكنون در عميق ترين و ژرف ترين درياها تا انتها به پيش خواهم رفت به اميد آنكه به آنچه مي خواهم برسم.

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 6:27 PM  توسط مجتبي  | 

حديث عشق تو ديوانه كرده عالم را

به خون نشانده دل دودمان آدم را

غبار ماتم تو آبرو به من بخشيد

به عالمي ندهم اين غبار ماتم را

غم تو موهبت كبرياست در دل من

نمي دهم به سرور بهشت اين غم را

به نيم قطره اشك محبتت ندهم

اگر دهند به دستم تمام عالم را

اگر بناست دمي بي تو بگذرد عمرم

هزار بار بميرم نبينم آن دم را

منو جدا شدن از كوي تو خدا نكند

خدا هر آنچه كند از توام جدا نكند

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 6:27 PM  توسط مجتبي  | 

بگذار كه در حسرت ديدار بميرم

در  حسرت  ديدار تو بگذار بميرم

دشوار بود مردن وروي تو نديد

بگذار  به دلخواه  تو دشوار  بميرم

بگذاركه چون مرغان شباهنگ

در وحشت و اندوه شب تار بميرم

بگذاركه چون شمع كنم پيكر خود آب

در بستر اشك افتم  و ناچار بميرم

بگذارچو خورشيد گدازنده مصفا

در دامن شب با تن  تب دار  بميرم

بگذارشوم سايه ايوان بلندي

سويت  خزم و گوشه  ديوار  بميرم

مي ميرم از اين درد كه جان دگرم نيست

تا از  غم  عشق تو  دگر  بار بميرم

تا بوده ام اي دوست وفا دار تو بودم

بگذار   بدان   گونه   وفادار   بميرم

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 6:26 PM  توسط مجتبي  | 

ای یکی یکدانه ی سرو گلستان دلدادگی . تولدت مبارک
بزرگ شدی قهرمان اما من هنوز به پای تو کوچکم و دارم پا به پای شمع تولدت برای شادی تو آب می شوم، منت سر تقویم گذاشتی و زمستان را خجالت دادی و اسفند  را
  سرافراز کردی  و عدد نه را تا ابد شرمنده ی خودت کردی و بقیه سیصد و شصت و چهار روز سال را در حسرت گذاشتی.
می خواهم همه ی شکوفه هایی را که قبل از تولد تو روئیدند را تنبیه کنم.
نذر کردم به احترام روز تولد تو نه
 دل شکسته را بند بزنم و نذر کردم نه گل شکسته را پیوند بزنم  و نه پرنده ی زندانی را آزاد کنم و هزاران بار قبله گاه عبادت را که پیشانی توست ببوسم.
خدا کند آن قست از کیک که بریده شد ... فاصله ی قلب من و تو باشد ... با منتی که سرزمستان گذاشتی اثبات کردی که در زمستان هم گل زيبايي مثل تو مي تواند برويد.
آن قدر مهربانی که اجازه می دهی هر سال یک روز مزه ی کیک تولدت را بچشم.
امروز به خاطر پای گذاشتن تو به سن بیست و سه سالگی بیست و سه بار خدای آسمانها را سجده میکنم، کسی كه تو را بیست و سه سال آینده هم همین قدر تو را دوست دارد . بیست  وسه بار اسفند را جوری دود می کنم که
  دوستی مان را چشم نزنند
نازنين عزیزم بیست وسه سالگی ات مبارک
چرا این همه حاشیه : عشق من تولدت مبارک

H A P P Y

 B I R T H

D A Y

تولدت مبارک خوش اومدی ستاره 
                                                                 اگر چه از راه دور هیچ فایده نداره
برای سال بعدم از حالا بی امونم
                                                          هر چی تولد داری می خوام پیشت بمونم
میان و تبریک میگن تموم سیاره ها
                                                                  امروز چراغونیه تو همه ی قصه ها
دریا به احترامت امروز وطوفانی نیست
                                                           مسافرا زود میان جاده ها طولانی نیست
خدا تو این روز خوب تورو به ما هدیه داد
                                                               همه مثل هم بودن یه فرشته فرستاد
اولین روز اومدی تابیدی جای خورشید
                                                                   خدا گناهامونو به خاطر تو بخشید
یه سبد عشق اوردی از آسمونای دور
                                                        چه اسمی روت گذاشتن پر از شکوه و غرور
روز تولد تو کسی شکار نمیره 
                                                            هیچ ماهیگیری حتی یه ماهی نمی گیره
همه قراره امروز مثل تو مهربون شن
                                                    باغا میخوان گل بدن برگا میخوان جوون شن
بادکنکای رنگی شمع و گل و فشفشه 
                                                                      الهی زنده باشی تا آخر همیشه
میشینم و میشمرم بازم ستاره ها رو
                                                                 به جون این تولد قسم میدم خدا رو
که سال دیگم امروز نشسته باشی پیشم
                                                                تولدت مبارک دارم دیوونه میشم
تولدت پر از گل پر از شمعا ی روشن
                                                      کاش که تو این روز پاک یه کم باشی یاد من

روز تولد تو میلاد عشق پاکه
                                                              برای شکر این روز پیشانی ام به خاکه

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 6:26 PM  توسط مجتبي  | 

 





Powered by WebGozar